Peuterpubertijd
Peuterpubertijd
 

Calista is nog maar net twee en toch is de peuterpubertijd al in alle hevigheid hier losgebarsten. Ik moet eerlijk bekennen dat het al weer zo lang geleden is dat we met Casper deze tijd doormaakten dat ik me er niet meer zo veel van herinneren! Ik vermoed dus dat het bij hem allemaal wel mee viel. Ik kan me nog wel flink wat huilbuien voor de geest halen, wanneer iets niet mocht bijvoorbeeld. Maar buiten dat was hij volgens mij niet echt moeilijk. Zijn zuster is wat pittiger.

Peuterpubertijd
 

Huilbuien heeft zus ook genoeg. Voor de buitenwereld moet zij haast wel bijna altijd chagrijnig lijken. Ze huilt wanneer ze wat wil eten of drinken en ik niet snel genoeg reageer. Ze huilt wanneer we weg gaan om Casper op te halen en ik haar tas/zonnebril/brooddoos vergeet. Ze huilt wanneer blijkt dat ze achterop de fiets moet en niet zelf met de loopfiets kan. Ze huilt als ze in de buggy moet. Ze huilt als ze weer mee moet naar huis wanneer we Casper op school hebben gebracht en niet nog een uur op het schoolplein mag blijven spelen. Ze huilt als ze moet slapen. Soms huilt ze wanneer ze wakker wordt. Ze huilt wanneer ik de speen ben vergeten als we naar de supermarkt gaan. Ze huilt ook omdat ze moet wachten tot ze wat lekkers krijgt tot nadat we het product hebben afgerekend bij de kassa. Ik zeg natuurlijk “ze huilt” maar ik bedoel “ze krijst”

Iets anders waar ze veel om kan huilen is als we een keertje iets anders kijken dan Frozen. Ook wanneer ze niet met mijn telefoon mag spelen is het mis. En ze huilt wanneer ik haar de trap af wil dragen of haar hand wil vasthouden wanneer ze naar beneden klautert. Ze wil dit zelf doen. Hand vasthouden is sowieso een drama want dan probeert ze zich los te trekken en gaat ze hangen. Dat maakt oversteken extra makkelijk natuurlijk.

Peuterpubertijd
 

Laatst maakte ik haar ’s middags wakker om Casper uit school te gaan halen. Blijkbaar had ze hier echt geen zin in want ze zette het op een janken. Ze hield pas bijna drie kwartier later, toen we al weer thuis waren, op. Heerlijk hoor zo’n loeiende sirene achter op de fiets en op het schoolplein. Het was natuurlijk ook net weer de dag dat Casper zo langzaam fietste dat het bijna leek alsof hij achteruit ging. Soms vraag je je af of ze niet een stiekem verbond hebben gesloten; hoe maken we mama gek!?

Gelukkig zijn er ook heel veel momenten waarop ze gewoon een schat is en we knuffels en kussen van haar krijgen. Wanneer ze lekker aan het puzzelen is of in haar zwembadje speelt. En ergens ben ik ook wel een beetje trots dat ze haar eigen wil heeft en haar mening duidelijk maakt. Hopelijk doet ze dat wanneer ze later groot is nog steeds.

Heeft jouw kindje veel last gehad van de peuterpubertijd of heb je er niets van gemerkt?

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge