Prikkerdeprik

vaccineren
 

Een paar weken geleden kwam er een brief binnen, gericht aan de ouders van C. Het betrof een vaccinatie oproep, maar het kwartje viel niet meteen bij mij. Waarom werd de inenting ineens gedaan in de sporthal en niet zoals gewoonlijk op het consultatiebureau? Totdat mijn oog op de geboortedatum van de betreffende C. viel. Het was geen oproep voor Calista, zoals ik had geredeneerd, maar hij was voor Casper!

Jeetje was het echt al weer zo ver! Ik herinner me nog dat ik zelf voor de laatste prikken ging. Heel spannend was het omdat ik toen voor het eerst wist dat ik geprikt ging worden en me daarnaast al heel groot voelde. Ik mocht dus zeker niet gaan huilen als het pijn zou doen. Gelukkig viel het mee. Mijn vriendinnetjes uit de buurt waren een jaar ouder en hadden de beruchte twee prikken het jaar ervoor al gehad. Nu was ik dan eindelijk ook groot en kon ik er ook over meepraten!

Maar nu was het dus Caspers beurt! Gisteren was het zover. Hij vond het best een beetje spannend zei hij. Het was lekker druk in de sporthal en het prikken was lopende band werk. We zagen veel bekenden van school. Gelukkig waren we toch vrij snel aan de beurt. Casper mocht tussen twee dames in op een stoel gaan zitten en kreeg toen tegelijkertijd een prik in zijn beide bovenarmen. Zijn lach verdween van zijn gezicht maar hij gaf geen kik en voordat we het wisten was het voorbij. Als beloning kreeg hij een kek armbandje; het bewijs van stoerheid!

vaccineren
Het zussenkind maakte er ondertussen weer een potje van..
 

Gewoon vaccineren?

Ik zeg altijd dat ik mijn kinderen “gewoon” laat vaccineren. Toch heb ik toen Casper klein was ook weleens van een vaccinatie afgezien. Kinderen die nu geboren worden krijgen standaard de HepB vaccinatie. Toen Casper klein was kregen alleen kinderen waarvan de moeder Hepatitis B had en/of een van de ouders uit een land komt waar Hepatitis vaak voorkomt. Aangezien Martijn geadopteerd is uit IndonesiĆ« heeft Casper dus een ouder uit het buitenland en had hij dus deze vaccinatie ook kunnen krijgen. Echter heb ik er toen voor gekozen om dit niet te doen. Omdat ik vond dat hij evenveel of even weinig risico liep op deze ziekte als kinderen die geen ouder uit het buitenland hebben. Simpelweg omdat we niet naar IndonesiĆ« gaan en er geen contacten hebben. Omdat hij de eerste keer dat hij deze prik kon krijgen pas een paar maanden oud was en al twee andere prikken had gehad. Toch bleven we de vaccinatiekaarten voor de HepB prik toegestuurd krijgen.

Ook dit keer vond ik ze er weer bij. Drie stuks. En toch dacht ik; moeten we het nu wel doen of toch niet? Juist omdat ik nu weet dat alle kinderen hem tegenwoordig krijgen, hij zit nu namelijk bij de DKTP vaccinatie. Uiteindelijk heb ik er weer voor gekozen om het niet te laten doen.

En dan is er nog de HPV inenting. Voor Casper niet relevant, maar straks voor Calista wel. Zoals ik er nu in sta betwijfel ik of ik haar die vaccinaties laat halen. Ik hoop dat er in de komende jaren meer informatie beschikbaar komt, want je hoort vaak over vreemde bijwerkingen of meiden die ineens rare klachten krijgen na het krijgen van de HPV prikken. Ook in mijn directe omgeving komt dit voor. Gelukkig hoef ik nu deze keuze nog niet te maken.

Hebben jouw kinderen alle vaccinaties gehad?

Share Button

One thought on “Prikkerdeprik

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge