Twee keer naar het ziekenhuis
Twee keer naar het ziekenhuis
 

Deze week ging ik twee keer naar het ziekenhuis, waaronder het eerste bezoek aan de MDL arts. In deze blogpost vertel ik hoe deze bezoeken verlopen zijn en daarnaast hoe het verder met mij gaat!

Ik zal beginnen bij het bezoek aan de maag darm lever arts afgelopen maandag. Hier kreeg ik te horen dat de arts eigenlijk vrij weinig voor me kon beteken voordat ik de hersteloperatie van het stoma had ondergaan. Ik was wel opgelucht toen ik te horen kreeg dat ik in ieder geval niet aan de medicijnen hoefde voor Crohn. Zo’n drie maanden na de operatie wil hij een coloscopie (darmonderzoek) doen om te kijken of er (nieuwe) ontstekingen in mijn darmen zitten. Maar we hadden nog helemaal geen hersteloperatie op de planning staan dus voor dat onderzoek konden we nog geen afspraak maken. Wel heeft de arts wat meer over de ziekte van Crohn verteld en wilde hij een belafspraak maken.

De dag erna, op dinsdag, hadden we de afspraak bij de stoma verpleegkundige en de chirurg. Dit vond ik spannender want de huid op de plek waar het abces zat, vlak naast mijn wond, was weer rood en de plek was pijnlijk en hard. Ook kwam er weer – bij vlagen – heel veel troep uit. Bij mij gaan de alarmbellen dan af en dan denk ik; Ze gaan weer in me snijden! Gelukkig bleek dit niet het geval, maar de chirurg ging de boel te lijf met een stiftje met zilvernitraat. Zoals ik al eerder schreef lijken doktoren altijd graag ergens in te porren en ook dit keer werd er naar mijn idee geen half werk geleverd. Het is dat het zo’n leuke man is om te zien, maar anders! Ik had nog best een tijdje last van die plek erna, het bleef nog de hele avond prikken. Hopelijk verdwijnt het abces nu want ik ben daar eigenlijk wel klaar mee.

Twee keer naar het ziekenhuis
 

Ook deden we navraag over de hersteloperatie. De chirurg was het met ons eens dat dat nog geen haast had en dat ik inderdaad eerst weer gewoon op gewicht zou moeten komen. Wel twijfelde hij of een coloscopie vooraf wellicht handig zou zijn om te kijken in het darmgebied dat niet bij de operaties betrokken was geweest. Om zo uit te sluiten dat daar nog ontstekingen zouden zitten. Hij zou hierover gaan overleggen met de MDL arts. Ik hoop natuurlijk dat dat niet nodig is want ik zie zo’n onderzoek niet zo zitten. Ze gaan dan namelijk via de onderkant naar binnen met een lange slang waar een camera aan vast zit zodat er in de dikke darm gekeken kan worden. En dat klinkt natuurlijk niet echt comfortabel.

Ruim twee weken geleden zijn de meeste hulpmiddelen die we hadden geleend of gehuurd weer opgehaald. De rollator, de rolstoel en de po stoel gingen allemaal de deur uit. Alleen het bed en het bijbehorende roltafeltje zijn nog gebleven. Ook heb ik vrijwel tegelijkertijd de Nutidrink leveringen stopgezet en met de thuiszorg afgesproken dat zij nog maar twee keer in de week langs hoeven te komen en dan enkel om de wond te controleren. De stomaverzorging – mijn minst favoriete klusje dus – doe ik nu helemaal zelf. Overigens geldt bij alles dat ik het op eigen initiatief heb afgezegd. Alles was super goed geregeld naar mijn idee. Voor de hulpmiddelen moest er alleen huur worden betaald voor de rollator, de rest kreeg ik gewoon te leen en deze spullen had ik – als ik dat had gewild – nog langer kunnen gebruiken.

Afgelopen weekend ging ik voor het eerst met stoma ergens voor meerdere uren op bezoek. Een vriend van ons vierde zijn verjaardag. In het begin maakte ik me toch wel zorgen over eventuele lekkages, ik dacht zelfs even dat ik wat voelde lopen. Maar ik besloot het naast me neer te leggen aangezien ik geen vlek op mijn (witte!) shirt zag. Er was ook niets aan de hand behalve dan dat ik bij thuiskomst ontdekte dat het abces wel flink had gelekt. Ook begon ik na verloop van tijd best last te krijgen van het zitten op de bank. Het was lang geleden dat ik meer dan vier uur niet had gelegen. Goed dus dat we het hoog/laag bed nog hebben staan.

Ik ben van de week ook weer voor het eerst gaan fietsen! Zo fijn dat dat gewoon lukt. Maar naderhand voel ik wel ineens spieren waarvan ik niet eens wist dat ik ze had! Ik ga na de voorjaarsvakantie weer proberen om Casper naar school te brengen en weer op te halen, dus daarbij heb ik de fiets zeker nodig.

Al met al gaat het dus al weer een heel stuk beter en ben ik best hard op weg om weer de oude te worden!

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge