Verwende mensen
Verwende mensen
 

Vroeger werd je gewoon timmerman, mijnwerker of schilder, net als je vader. En was je een meisje dan werd het huisvrouw of dienstmeid. Veel meer keuze was er niet. Met veel mazzel woonde je in een huurhuisje en anders in een kamertje bij pa en ma want er was woningnood. En na de basisschool deed je misschien nog een paar jaar ambacht- of huishoudschool. Tegenwoordig is dat voor bijna iedereen heel anders. Er is een overvloed aan studies waar je uit kunt kiezen en iedereen koopt zo snel mogelijk een eigen woning; in het begin nog een appartementje maar na een paar jaar toch echt een eengezinswoning met tuin. Vrijwel iedere volwassene heeft zijn eigen auto en als je niet drie keer per jaar op vakantie kan verkeer je in zwaar weer.

Doordat het leven anno 2018 zo maakbaar lijkt loopt er nu een generatie rond van verwende mensen. Dan krijg je dingen als gender disappointment of – zoals we bij de Luizenmoeder zagen – moeders die raar opkijken wanneer de juf niet staat te springen wanneer zij met een traktatie bij de deur van het klaslokaal staan zonder dat van te voren even te overleggen. Zo zag ik laatst iemand die een bestelling bij een webwinkel plaatste en vervolgens de webwinkel op twitter ter verantwoording riep omdat zij de korting – die tot de dag ervoor geldig was geweest en waar ze dus simpel weg te laat voor was – niet had gekregen. Ze had alleen besteld omdat ze had verwacht het achteraf wel te kunnen regelen. Ik kan me echt enorm ergeren aan al die verwende prinsjes en prinsesjes die ervanuit gaan dat de regels voor iedereen gelden, behalve voor henzelf. Hashtag dankbaar is niet weg te denken uit de instagram berichten, maar ondertussen..

Kun jij je ook zo storen aan deze mentaliteit?

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge