De Crohnieken
De Crohnieken
 

Ik wilde weer eens wat schrijven over mijn lichamelijke situatie. Omdat ik vermoed dat dat in de toekomst nog wel vaker gaat gebeuren heb ik er maar alvast een naam bij bedacht. Omdat dit alles veroorzaakt is door de ziekte van Crohn vond ik De Crohnieken wel passend. De laatste keer dat ik hierover schreef was in september toen ik net mijn eerste darmonderzoek en de preoperatieve screening achter de rug had. Ik vertelde toen dat ik in januari mijn stoma op wilde laten heffen. Dat leek toen nog heel ver weg! Maar inmiddels zitten we dus alweer bijna halverwege deze maand. Van de chirurg hoorde ik dat ik een week voor de operatie de datum door zou krijgen. Stiekem hoopte ik dat het nu al gebeurd zou zijn. Helaas heb ik op het moment van schrijven nog steeds geen bericht gehad.

Het leek allemaal zo klaar als een klontje, zelfs toen ik eind 2016 nog in het ziekenhuis lag. Zodra het mogelijk was en ik goed zou zijn aangesterkt zou mijn stoma weer opgeheven worden. Dat zeiden de doktoren en Martijn. Ik zelf twijfelde nog wel even. Weer het ziekenhuis in? Ik was juist zo blij toen ik er na een maand weer uit mocht! Maar uiteindelijk raakte ik er toch van overtuigd dat ik weer zonder zak op mijn buik door het leven wilde, ondanks dat daar dan weer een opname en een flinke operatie voor nodig zouden zijn.

Maar hoe langer het duurt, hoe meer ik toch wel twijfel. En ik niet alleen, ook Martijn stelde voor dat ik er misschien nog wat langer over na moet denken. Het gaat nu goed, ik kan alles.. wat als de operatie niet zal slagen? Ik ben zelf al vanaf het begin bang geweest dat ik incontinent zal raken, omdat ik voordat ik last kreeg van verstopping (vermoedelijk voorzaakt door littekenweefsel afkomstig van een opvlamming van de ziekte van Crohn) ook een lange periode heb gehad dat ik iedere dag juist hele dunne ontlasting had. Wat als mijn darmen de boel niet meer indikken? Zeker aangezien er een groot gedeelte van mijn dikke darm is weggehaald. Volgens de chirurg zal het wel meevallen.. maar wat als hij het mis heeft? Op internet lees ik namelijk hele andere verhalen. Wat als dat er voor zorgt dat ik straks aan huis gekluisterd ben omdat ik altijd een toilet bij de hand moet hebben?

Dit getwijfel doet me heel erg denk aan toen ik zwanger was van Calista en ik mezelf ineens af ging vragen of ik niet de grootste fout ooit had gemaakt omdat ik niet wist hoe het allemaal zou gaan lopen en het juist zo goed ging met maar één kind in ons gezin. Nu weet ik dat die angst nergens voor nodig was en dat alles uiteindelijk op zijn pootjes terecht zou komen.

Mocht het nu zo zijn dat mijn situatie er na de operatie en de herstelperiode minder goed voor staat dan dat ik nu hoop dan moet ik er maar op vertrouwen dat er goede middelen zijn om de boel in te laten dikken of dat er desnoods weer een nieuw stoma aangelegd kan worden. Want als ik nu ga twijfelen en uitstel aan ga vragen dan komt daar alleen maar afstel van. En ondanks dat ik alles kan met mijn zakje op mijn buik zou het toch heel fijn zijn als alles weer via de normale weg verloopt!

Ben jij ook zo’n twijfelaar?

afbeelding afkomstig van Pixabay

Share Button

2 thoughts on “De Crohnieken

  1. Carolien says:

    Wauw heftig! Heb de diagnose op 29 juni 2017 gekregen en na prednison en nu de thiosix lijkt alles rustig. Van 1720 eiwitten naar 145, en dus stabiel. In maart heb ik mijn eerste controle na deze afgelopen heftige periode en ben echt heel bang dat de ontsteking toch weer aan het groeien is. Niet dat ik daar iets van merk want heb eigenlijk nooit buikpijn gehad, maar daardoor vind ik het juist zo eng. Ook omdat ik overal verhalen en ervaringen lees van crohn en mij daar totaal niet mee kan vergelijken. De enige klacht die gelijk is is de vermoeidheid.

    Jij in ieder geval heel veel sterkte! De stoma laten verwijderen lijkt mij ook spannend en je hebt dan misschien niet meer de volledige controle over de toiletgang toch denk ik dat het je goed zal doen. Zeker als de arts het ook bevestigd!

    • Priscilla says:

      Heel herkenbaar wat je zegt! Ik had ook nooit pijn namelijk! Behalve in de weken voordat ik in het ziekenhuis belandde. Hoop voor jou dat de ontstekingen heel lang weg mogen blijven.
      Priscilla recente blogpost…De CrohniekenMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge