Introducing: Snacky de kat!
Snacky de kat
 

Eén april was vorig jaar niet zo’n leuke dag voor ons. Het was de dag waarop onze Dixie overleed. Het was maar saai hier in huis zonder kat en sinds het voorjaar al probeerde ik Martijn te overtuigen dat we weer een huisdier erbij moesten nemen. Een hond staat nog steeds op mijn wensenlijstje, maar voor later.. wanneer Calista wat groter is. Maar nu was het weer tijd voor een kat!

Ik begon IkZoekBaas in de gaten te houden en stuurde af en toe het profiel van een kat door naar Tijn. Die verzon dan prompt een excuusje. Het nadeel bleek ook dat bij 9 van de 10 katten stond aangegeven dat ze niet met kinderen samen konden. Onze eigen Dixie kon overigens ook niet met kinderen maar toen Casper geboren werd heeft ze het tegendeel bewezen. Ik ben er dan ook van overtuigd dat het met de juiste begeleiding meestal gewoon goed gaat. Maar ja, dat hoeft het asiel natuurlijk niet met me eens te zijn!

Vorige week vrijdag besloot ik toch maar eens een kijkje op Marktplaats te nemen. En zo kwam ik bij een kat terecht die er gratis werd aangeboden omdat haar baasje ernstig ziek is. Ze stond er al ruim een week op dus even bedacht ik me dat ze vast al vergeven zou zijn. Toch besloot ik het er op te wagen en ik stuurde een berichtje waarin ik mezelf en ons gezin voorstelde. Al snel kreeg ik bericht terug. De kat was er nog. Maandag zou er iemand komen kijken maar als ik eerder langs wilde komen om kennis te maken dan kon dat. En dus sprak ik af om de volgende ochtend langs te gaan.

Snacky de kat
 

Het adres was aan de andere kant van de stad en ik vond het mega spannend. Sowieso vind ik afspreken met mensen die ik niet ken best eng. Ik ben vast niet de enige die dat heeft. Gelukkig was Tijn bereid om mee te gaan kijken. Met de nadruk op kijken. Casper had al afgesproken met mijn vader om naar de Wereldhavendagen te gaan in Rotterdam dus die vertelde ik niets. Hij wilde namelijk al heel lang weer een kat en ik wilde hem niet teleurstellen als het op niets zou uitlopen.

Op de heenweg probeerde ik de gedachte weg te dringen dat we op de terugweg weleens een kat erbij konden hebben. De eigenaar had me namelijk verteld dat er al iemand anders geweest was voor de kat maar dat hij hem had weggestuurd omdat hij er geen goed gevoel bij had. Ik had dan ook een beetje het gevoel alsof we met zijn drieën – Calista, Martijn en ik – op sollicitatiegesprek of auditie gingen voor de kat. Misschien klikte het met ons ook wel niet.

De eigenaar was een lange, oudere man. Hij vertelde dat hij in oktober naar een hospice zou gaan en voor die tijd een goede plek zocht voor zijn kat. Een heel verdrietige situatie dus, maar bijzonder knap dat hij op deze manier zelf op zoek was gegaan naar een nieuwe eigenaar. Na wat gepraat te hebben besloot hij dat hij een goed gevoel bij ons had gekregen en dat we de kat mee mochten nemen. Zomaar! Hij hoefde er niet eens langer over na te denken.

Snacky de kat
 

Eenmaal thuis kroop ze – zoals je op de foto hierboven al kunt zien – direct weg. En toen ze ontdekte dat ze naar zolder kon was het hek helemaal van de dam! Ik heb de afgelopen week een aantal keer gedacht dat zij op mysterieuze wijze was verdwenen maar ze blijkt zich gewoon erg goed te kunnen verstoppen. Inmiddels is ze al best gewend aan haar nieuwe thuis. Ze is niet meer bang en gaat graag op onderzoek uit. Het is opmerkelijk om te zien hoe zij weer op compleet andere plekken komt dan Dixie. Zo vond ik haar laatst slapend terug bovenop de wasmachine.

Martijn heeft inmiddels een nieuwe naam voor haar bedacht. Ze heet nu Snacky. Haar vorige naam was Vondel; vernoemd naar een vorige kat van haar oude eigenaar die een vondeling was geweest. Snacky is opmerkelijk lief. Ze is hier nu anderhalve week en heeft nog geen enkele vorm van agressie laten zien – ze heeft niet geslagen, een hoge rug opgezet, gekrabd of gebeten – zoiets heb ik nog nooit meegemaakt met een kat.

We zijn allemaal erg blij met Snacky. Ik vind het heel bijzonder dat we zo’n lieve kat hebben getroffen. Ze eet en drinkt ook goed en gaat vanaf het begin al netjes op haar bak. Ze is nu een jaar of vier en we hopen dan ook dat ze minstens net zo oud mag worden als dat onze Dixie is geworden. Wel ga ik mijn best doen haar iets af te laten vallen. Ze heeft namelijk een flinke buik. Dat gaat nog even puzzelen worden want ik heb eigenlijk geen idee hoeveel ze bij haar vorige eigenaar te eten kreeg.

Het is zo gezellig om weer een kat te hebben! Ik merk nu eigenlijk pas hoeveel ik het heb gemist.

Share Button

2 thoughts on “Introducing: Snacky de kat!

  1. Pingback: 101 in 1001 update 8 - Glim.org

  2. Pingback: Maandoverzicht september en oktober 2017 - Glim.org

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge